Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για τις συνήθειες του λούτσου καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, οι οποίες θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα για τον τρόπο που κυνηγά αυτός ο αιμοβόρος θηρευτής.
Επειδή ασχολούμαι με το ψάρεμα του λούτσου συστηματικά, αφού πρόκειται για ένα πεντανόστιμο και πολύ εκλεκτό θήραμα, έχω συλλέξει πολλές πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά και τις συνήθειές τους σε κάθε χρονική περίοδο.
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΜΗΝΑΣ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΛΟΥΤΣΟΣ!
Ξεκινώντας από τους Φθινοπωρινούς μήνες (Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο), θα παρατηρήσουμε ότι οι λούτσοι απέχουν.
Μοναχικοί λούτσοι, και συνήθως μικροί σε μέγεθος, θα ακολουθήσουν τα τεχνητά μας χωρίς ιδιαίτερη όρεξη να επιτεθούν, πλην εξαιρέσεων, όπως για παράδειγμα η χωροκρατική συμπεριφορά τους, δηλαδή οι αντιδράσεις για την υπεράσπιση του χώρου τους που «παραβιάζεται» από το τεχνητό μας.
Αν κρίνω από την εμπειρία μου στο ψάρεμα αυτού του ψαριού, το φθινόπωρο συνήθως οι λούτσοι επιλέγουν να κυνηγούν μοναχικά, κυρίως βραδινές ώρες (μετά τις 21:00-22:00) ή πολύ νωρίς το πρωί (06:00-07:00) και σε σχετικά μικρά βάθη.
Οδεύοντας προς τους χειμερινούς μήνες όμως (Δεκέμβριος, Ιανουάριος, Φεβρουάριος), θα αρχίσουμε να βλέπουμε έξαρση των λούτσων, κυρίως κοντά στον βυθό όπου αρέσκονται να κυνηγούν.
Τον χειμώνα θα συναντήσουμε τα πρώτα κοπαδιαστά ψάρια, τα οποία, αν και σχετικά μικρά σε μέγεθος (έως 2kg, πλην εξαιρέσεων), θα μας χαρίσουν δυνατές μάχες και φυσικά πεντανόστιμα οικογενειακά δείπνα. Τους κρύους, αυτούς, μήνες, θα αναζητήσουμε τους λούτσους κυρίως απογευματινές ώρες, έως το σούρουπο.
Επόμενη εποχή; Φυσικά η Άνοιξη!
Τρεις εξαιρετικοί μήνες (Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος) για κάθε τεχνική ψαρέματος με ψεύτικο δόλωμα, πόσο μάλλον για τους λούτσους.
Λόγω των πολύ κρύων στρωμάτων νερού που βρίσκονται κάτω από το υψηλό όριο του θερμοκλινούς της άνοιξης και φυσικά λόγω της ανάγκης των λούτσων για ζευγάρωμα και ρίψη αυγού σε πολύ κρύα νερά, η άνοιξη μας επιφυλάσσει τεράστιες συγκινήσεις, τόσο από θέμα εμπειριών και εικόνων, όσο και από την πιθανή σύλληψη κάποιου τεράστιου ψαριού του είδους.
Τέλος, κατά τη γνώμη μου, το καλοκαίρι (κυρίως στο Ιόνιο) δεν ενδείκνυται για το ψάρεμα του λούτσου, αφού τα ψάρια τραβιούνται στα βαθιά και η εμφάνισή τους στα ρηχά γίνεται σποραδικά και με ελάχιστο αριθμό ατόμων ανά κοπάδι.
ΤΟΠΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ
Γενικά, θα λέγαμε ότι ο λούτσος είναι αρκετά «τοπιάρικο» ψάρι, αφού δεν θα κολυμπήσει πολλά μίλια αν δεν είναι πραγματική ανάγκη, ενώ αν βρει εύκολη τροφή, μπορεί να σπαταλήσει μήνες στο ίδιο μέρος.
Ειδικότερα, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι στα ψάρια αυτά αρέσουν οι άγριοι βυθοί με πολλά βράχια και φυκιάδες, καθώς και οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες νερού.
Φυσικά, στη θάλασσα δεν υπάρχουν σίγουρες και απόλυτες καταστάσεις, γι’ αυτό και πολλές φορές έχουν γίνει συλλήψεις λούτσων σε μέρη με αμμουδιά, σε παραλίες, σε εκβολές ποταμών κ.α.
Συνεπώς, ας κρατήσουμε σαν αρχή ότι ο λούτσος απολαμβάνει να κυνηγά και να σουλατσάρει σε αρκετά πιο κρύα και χωρίς ρεύματα, νερά, από εκείνα που προτιμούν τα περισσότερα ψάρια.
ΤΕΧΝΗΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ
Όπως όλοι γνωρίζουμε ή τουλάχιστον έχουμε ακούσει από ιστορίες άλλων ψαράδων, ο λούτσος λογίζεται ως ένας απίστευτα αιμοβόρος θηρευτής.
Τόσο αιμοσταγής μάλιστα, ώστε πολλές φορές να παρουσιάζει ακραίες κανιβαλιστικές διαθέσεις, κυρίως σε μικρότερα άτομα του είδους. Θα αναρωτιέστε γιατί τα λέω αυτά τώρα…
Μα φυσικά γιατί ο Νο 1 χρωματισμός για το ψάρεμα του λούτσου, είναι ο ίδιος ο λούτσος!
Ναι, καλά διαβάσατε! Κορυφαίος χρωματισμός είναι ο γνωστός κωδικός BAR, σε οποιοδήποτε είδος τεχνητού.
Εκτός όμως από φυσικούς χρωματισμούς, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν, τα μεσογειακά μπαρακούντα θα ερεθιστούν και από έντονα χρώματα όπως το κίτρινο, το ροζ, το πορτοκαλί, αλλά και το άσπρο, ακόμα και σε διαυγή νερά.
Όσον αφορά στις τεχνικές σύλληψης αυτού του ψαριού, τα πράγματα είναι απλά τις περισσότερες φορές, αν κάνουμε τις σωστές παρατηρήσεις και ακολουθήσουμε τη σωστή στρατηγική!
Αν δούμε ότι τα ψάρια κυνηγούν ψηλά, θα προτιμήσουμε κάποιο τεχνητό επιφανείας (τύπου w.t.d ή popper), ώστε να τραβήξουμε τη προσοχή τους, ή κάποιο floating τεχνητό με γλώσσα, το οποίο θα κινείται σε σχετικά μικρή απόσταση από την επιφάνεια.
Βέβαια, όπως προανέφερα, κυρίως τους μήνες Φεβρουάριο-Μάρτιο, θα παρατηρήσουμε ότι τα ψάρια θα απουσιάζουν από τα υψηλά στρώματα της υδάτινης στήλης, παραμένοντας χαμηλά, «πατωτά» όπως λέμε, σχηματίζοντας κοπάδια για να κυνηγήσουν.
Σε αυτήν την περίπτωση αναλαμβάνουν τα pencils ή τα sinking minnows, δηλαδή τεχνητά με την ιδιότητα αργού ή γρήγορου ρυθμού βύθισης, που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να ψάξουμε τα ψάρια σε πιο βαθιά σημεία.
SOFT BAITS! Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΤΣΩΝ
Όταν μιλάμε για λούτσους, δεν γίνεται να μην αναφερθούμε και στις σιλικόνες, οι οποίες τις περισσότερες φορές θα «ξεκλειδώσουν» πολύ καχύποπτα και μεγάλα ψάρια.
Σιλικόνες τύπου paddle tail (με ουρά) και τύπου slug (χελάκια), σε φυσικούς και μη χρωματισμούς, ανάλογα με την ώρα και το μέρος που ψαρεύουμε, θα δώσουν τη λύση ανεξαρτήτως εποχής. Θα επιλέξουμε να δουλέψουμε τις σιλικόνες μας με αργούς ρυθμούς και έντονα χτυπήματα, σε όλα τα βάθη, με στόχο κυρίως τα ψάρια που κυνηγούν κοντά στον βυθό.
Σχετικά με τον εξοπλισμό που «προβλέπεται» για την τεχνική αυτή, εννοείται πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις σιλικόνες με οποιοδήποτε σετ spinning.
Παρ’ όλα αυτά, αν κάποιος επιθυμεί να ασχοληθεί αποκλειστικά με αυτή την «τέχνη», όπως συνηθίζω να την αποκαλώ, θα πρότεινα το παρακάτω σετάρισμα:
Ένα καλάμι 7-30gr με moderate action, με μαλακή κορυφή δηλαδή, που θα μας βοηθήσει να πετύχουμε μια πιο ρεαλιστική κίνηση της σιλικόνης και καλύτερο κάρφωμα, έναν μηχανισμό μεγέθους 3000 και ταχύτητας 5.7:1, φορτωμένο με νήμα PE1- PE1.2 και ένα χοντρό παράμαλλο 0.37-0.42mm, για να γλιτώσουμε, όσο μπορούμε, κάποια πιθανή συνάντηση του παράμαλλού μας με τα δόντια ενός λούτσου.
Το βάρος και το μήκος των σιλικόνων μας, κατά προσωπική γνώμη, θα πρέπει να κυμαίνονται από 15-25gr και από 10-17cm, όντας ενισχυμένες με δυνατά και επώνυμα αγκίστρια.
ΜΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ
Ξέρω ότι πολλοί θα με πείτε γραφικό που σε κάθε άρθρο μου γράφω μιλάω για υπευθυνότητα, προσοχή, σύλληψη/απελευθέρωση και μέτρο, αλλά μόνο με αυτά ως αρχές στο ψάρεμα θα συνεχίσουμε να εξελισσόμαστε και θα παραμείνουν «ζωντανοί» οι ψαρότοποί μας.
Αγαπητοί αναγνώστες, ειλικρινά, λόγω της συνεχόμενης ενασχόλησής μου με το spinning, έχω δει λούτσους να χτυπάνε ξανά και ξανά χωρίς δισταγμό και καχυποψία, γεγονός που για πολλούς μοιάζει ευκαιρία να πιάσουν απεριόριστο αριθμό ψαριών.
Πιάνουμε μόνο όσα έχουμε ανάγκη και φυσικά όσα ορίζει ο νόμος, τόσο από θέμα μεγέθους, όσο και από θέμα ποσότητας.
Μην ξεχνάτε ότι όταν τα ψάρια είναι σε σχηματισμό κοπαδιού, κατά 99% βρίσκονται σε περίοδο αναπαραγωγής ή σε περίοδο ρίψης αυγού, που σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό αυτών είναι θηλυκά και γεμάτα με αυγά.
Εννοείται ότι θα τύχει να πιάσουμε κάποια από αυτά και εν αγνοία μας θα τα κρατήσουμε, αλλά καλό θα ήταν να μην πιέζουμε συστηματικά τους τόπους και τα ψάρια στις περιόδους αναπαραγωγής και ειδικά τους λούτσους.
Ο λούτσος, όπως και όλοι οι θηρευτές της ακτογραμμής, πρόκειται για ψάρι ρυθμιστής του θαλάσσιου οικοσυστήματος, ο οποίος γίνεται εξαιρετικά ευάλωτος σε περιόδους ωοτοκίας και ο κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά είναι υπεύθυνος να τον προφυλάσσει με όποιο τρόπο μπορεί!
Η περίοδος μεταξύ Φεβρουαρίου-Απριλίου θα μας φέρει αντιμέτωπους με μεγάλα κοπάδια λούτσων, τα οποία θα βρεθούν ακόμη και μερικά μέτρα κάτω από τη βάρκα μας.
Φυσικά πρόκειται για ένα μοναδικό θέαμα, που «συγκινεί» ακόμη και έμπειρους spinners, και τους γεμίζει με αυτοπεποίθηση και ελπίδα για κάποιο καλό ψάρι.
Η αλήθεια είναι ότι όσο περισσότερα ψάρια ακολουθούν το τεχνητό μας, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε για κάποιο strike, λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ τους για το ποιο θα φάει πρώτο την υποτιθέμενη λεία του. Όμως, τα ψάρια σε σχηματισμό μεγάλου κοπαδιού έχουν και τα αρνητικά τους!
Με τον παραμικρό θόρυβο, απροσεξία ή κάποιο επιπόλαιο πιάσιμο και ξεπιάσιμο ψαριού, οι πιθανότητες εξαφάνισης του κοπαδιού, τουλάχιστον προσωρινά, κορυφώνονται.
Γενικώς, θα έλεγα ότι τα κοπαδιαστά ψάρια μπορούν να μετατραπούν από πολύ επιθετικά, σε πολύ καχύποπτα, και σε αυτό σίγουρα παίζει μεγάλο ρόλο ο εαυτός μας και οι χειρισμοί μας!
Καλές θάλασσες σε όλους!

