Στην τεχνική του Slow jigging, δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη. Τα πάντα θα πρέπει να είναι προσεγμένα, ακόμα και στην παραμικρή λεπτομέρεια.
Και σίγουρα, σε αυτό το παιχνίδι οι κόμποι θα αποτελέσουν ένα από τα σπουδαιότερα ζητήματα στα οποία καλούμαστε να ανταποκριθούμε αναλόγως. Σε αυτό το είδος ψαρέματος, θα πρέπει να κατασκευάσουμε μικρούς κόμπους, αφού έχουμε πολλούς οδηγούς και θέλουμε το νήμα να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στο στέλεχος του καλαμιού. Αυτό θα βοηθήσει στη μετάδοση κάθε πληροφορίας από το καλάμι προς εμάς. Η ένωση νήμα-παράμαλλο θα περάσει αμέτρητες φορές μέσα από τους οδηγούς. Αν υπολογίσουμε και το βάρος του πλάνου, θα πρέπει η ένωση να είναι όσο το δυνατόν υψηλότερης αντοχής, αλλά και να έχει πολύ μικρή διάμετρο. Δύο είναι οι κόμποι που χρησιμοποιούνται σχεδόν σε κάθε κατάσταση, σε κάθε θάλασσα, σε κάθε ωκεανό!
1. Κόμπος PR: Εδώ, με ειδικό εξαρτηματάκι ανεβαίνουμε με σπείρες και κατεβαίνει ξανά το νήμα ενδιάμεσα από τις σπείρες που είχαν σχηματιστεί. Τελειώνει με 5–8 τσακιστές. 3. Κόμπος ΤΝ Στις φωτογραφίες βλέπουμε πώς γίνεται ο κόμπος. Μετά το τελείωμα, συνεχίζουμε με τσακιστές διαδοχικές γύρω από την αόρατη, οι οποίες θα δουλέψουν σαν ελατήριο και θα απορροφήσει ο κόμπος μέρος της δύναμης που ασκεί το ψάρι. 4,5 Assist hooks Εδώ δείχνουμε πώς δένουμε τα assist hooks. Τσιμπάμε το νήμα και περνάμε το αγκίστρι μέσα από αυτό, προσέχοντας το νήμα να είναι στο κάτω μέρος της παλέτας. Με ένα εξάρτημα που στοιχίζει ελάχιστα, περιστρέφουμε μεταξωτή κλωστή γύρω από το αγκίστρι με το νήμα. Τελειώνοντας βάζουμε 1 σταγόνα κόλλα στιγμής, αν θέλουμε προσθέτουμε και θερμοσυστελλόμενο σωληνάκι. Τα αγκίστρια πάντα κοιτάζουν το ένα το άλλο.
Ο κόμπος FG και ο κόμπος PR
Στη πρώτη περίπτωση δεν μιλάμε για κόμπο με την έννοια που ξέρουμε, αλλά για μία πολύ μικρή πλεξούδα. Στον κόμπο FG πλέκουμε διαδοχικά την πετονιά γύρω από το νήμα. Στον PR ανεβαίνει το νήμα διαγράφοντας σπείρες γύρω από την πετονιά και κατεβαίνει πάλι με σπείρες προσέχοντας να μην καβαλάνε οι σπείρες αλλά να έχουμε ομοιόμορφη πορεία στην κάθοδο ανάμεσα σε αυτές που δημιουργήθηκαν. Τα τελειώματα είναι ίδια και στους δύο κόμπους. Η αντοχή τους αγγίζει την τελειότητα και δεν δημιουργείται κάποιο αδύνατο σημείο στο σετ μας. Να προσθέσω εδώ, πως στην αγορά υπάρχουν ειδικές κατασκευές ή γκατζετάκια που θα μας βοηθήσουν και θα κάνουν εύκολη και γρήγορη τη διαδικασία. Πρέπει πάντα να έχουμε στο μυαλό μας ότι στην τεχνική του slow jigging όσο μικρότερη διάμετρο έχει ο κόμπος μας, τόσο μικρότερη διαδραστικότητα θα έχει στο νερό κατά τη διάρκεια ανάκτησης του πλάνου. Ας μην ξεχνάμε πως τα ψάρια μπορούν να αντιληφθούν και την μικρότερη κίνηση μέσω της πλευρικής γραμμής, σε τέτοιο βαθμό που ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε! Επίσης, αν ψαρεύουμε σε βάθος όπου το πλαγκτόν ή οι διάφοροι μικροοργανισμοί μπορεί να δημιουργούν βιοφωταύγεια, ένας χοντροκομμένος κόμπος θα αυξάνει το φαινόμενο. Ακόμα και στον τέλειο κόμπο, στο καλύτερο και λεπτότερης διαμέτρου νήμα και fluorocarbon, αν σε κάθε κίνηση αφήνουμε ίχνη από βιοφωτισμό, σκεφτείτε πόσο θα πονηρέψουν τα ψάρια και τι ενδοιασμούς θα έχουν στο να επιτεθούν στον πλάνο! Επόμενος κόμπος είναι η ένωση της αόρατης πετονιάς με τον κρίκο που θα μας συνδέσει με τον πλάνο.
Πλάνος δεμένος : Ένας πλάνος δεμένος σωστά, μπορεί να αντιμετωπίσει τα περισσότερα ψάρια που στοχεύουμε στις θάλασσές μας.
Πριν φτάσουμε στον κόμπο
Θα πρέπει να αναφέρω ότι πέρα από τον κρίκο (solid ring), στην αγορά έχουν βγάλει ειδικά στριφτάρια, παραμάνες, ή διπλούς κρίκους που μπορούμε να δέσουμε και αυτό θα είναι το μέσον που θα μας συνδέσει με τον πλάνο. Τα έχω δοκιμάσει και έχω καταλήξει στην ιαπωνική φιλοσοφία, που ορίζει ότι όσο λιγότερο το μέταλλο για σύνδεση, τόσο καλύτερα δουλεύει ο πλάνος. Εξαίρεση το ειδικό στριφτάρι, όταν το προτείνει ο κατασκευαστής για συγκεκριμένη περίπτωση πλάνου, που δουλεύει «βιδώνοντας» στο νερό. Αυτόματα τίθεται το ερώτημα «όσο μικρότερη διάμετρο το solid ring, τόσο καλύτερα;» Όχι. Εδώ ισχύει το «παν μέτρον άριστον». Ένα πολύ λεπτό solid ring μπορεί να λειτουργήσει σαν λεπίδα και να κόψει τον κόμπο όταν ασκηθεί τεράστια δύναμη. Επίσης μπορεί να περάσει μέσα από τη σπείρα του split ring. Θα πρότεινα ένα κρίκο νούμερο 5 με 6 που να είναι αρκετά «ψωμωμένος» σε μέταλλο, για να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις. Μεγαλύτερο νούμερο το βρίσκω υπερβολή, μικρότερο το βλέπω σαν να μπαίνω σε μπελάδες. Μετά από τόσο πρόλογο, ώρα να πάμε στον κόμπο.
ΤΝ η ονομασία του
Πολλές φορές ισχύει ότι ο καλύτερος κόμπος είναι αυτός που γνωρίζω πώς να φτιάξω σωστά ή αυτός που του έχω εμπιστοσύνη. Το σωστό είναι να είμαστε έτοιμοι να μάθουμε να δένουμε σωστά κάθε κόμπο που μας είναι χρήσιμος. Άλλωστε η ομορφιά στο ψάρεμα δεν είναι μόνο αυτό που κάνουμε την ώρα που είμαστε στην θάλασσα, αλλά και η προετοιμασία στο σπίτι που παίζει καθοριστικό λόγο για την έκβαση μιας επιτυχημένης εξόρμησης. Τον ΤΝ τον έχουν κάνει οι περισσότεροι ψαράδες, με μικρές αποκλίσεις. Ας δούμε όμως με απλά λόγια τη κατασκευή του: Περνάμε τρεις φορές την πετονιά γύρω από τον κρίκο και στο τέλος την άκρη από την πετονιά την φέρνουμε μέσα από τις 3 σπείρες που φτιάξαμε. Για να τελειώσει ο κόμπος, θα πρέπει να συνεχίσουμε με τουλάχιστον 8 τσακιστές, που θα είναι εναλλάξ η μία πάνω από το παράμαλλο, η επόμενη από κάτω. Με αυτόν τον τρόπο, χωρίς να επηρεάσει το παράμαλλο με τσάκισμα ή κόμπο, δημιουργεί ένα ελατήριο το οποίο θα απορροφήσει μέρος από το πρώτο σοκ που θα δεχτούμε στο χτύπημα του ψαριού. Η άποψή μου είναι ότι απαγορεύεται να έχουμε αδυναμίες στο σετ μας, αλλά αν μας προδώσει ένας κόμπος, αυτός θα πρέπει να είναι στην ένωση αόρατης με κρίκο ώστε να έχουμε τις μικρότερες απώλειες σε υλικά.