Οι ξένες λέξεις έχουν την δική τους ερμηνεία στα Ελληνικά. Όσο όμως και να έψαξα για να δώσω έναν τίτλο στη δική μου γλώσσα δεν τα κατάφερα.
Wading είναι το βάδισμα μέσα στο νερό, σε λάσπη ή σε κάποιο άλλο πυκνό και υγρό στοιχείο. Ενίοτε συνοδεύεται και από δυσκολία κίνησης. Οπότε βάζοντας δίπλα τη φράση: ψάρεμα με spinning, έχουμε το αντικείμενο του άρθρου που θα μας απασχολήσει. Φυσικά δεν πρόκειται για ένα απλό χόμπι. Όσοι έχουν εξασκήσει την τεχνική θα καταλάβουν ότι για πολλούς είναι άθλημα, πάθος, αγάπη, τέχνη, εθισμός και ατελείωτη απόλαυση. Ίσως κάποιος αναρωτηθεί… γιατί; Τι είναι αυτό που το κάνει τόσο ιδιαίτερο; Τα ερωτήματα είναι άφθονα, όπως ατέρμονο είναι και το ταξίδι μες το νερό. Ότι ακολουθεί είναι σκέψεις που αφορούν το τεχνικό κομμάτι αλλά και το πιο… φιλοσοfish, αυτό που μας ενώνει με τη φύση στο πιο βαθύ και αρχέγονο επίπεδο.
Η πρώτη φορά
Εκείνος ο Απρίλης ήταν ξεχωριστός. Μαύρη covid καραντίνα και απαγόρευση ψαρέματος (που κανείς δεν κατάλαβε, με αγνές προθέσεις, το γιατί). Παρ` όλα αυτά, βρήκα νόμιμο τρόπο να φορέσω για πρώτη φορά την καταπράσινη στολή (waders) που μόλις είχα αγοράσει και να μπω μες το νερό, δίπλα στο ποτάμι. Είναι περιττό να περιγράψω τους ήχους της φύσης, τις εικόνες και τα συναισθήματα, μετά από μήνες εγκλεισμού στην πόλη.
Η δράση τους είναι φυσικό φάρμακο, στο σώμα του ανθρώπου. Ήταν πρωί, ο Ήλιος είχε ανέβει. Τα νερά πεσμένα, πανσέληνος. Μπήκα σιγά σιγά μέσα στη θάλασσα. Η πίεση του νερού έσφιξε τη φόρμα στις γάμπες μου. Ένιωσα τη δροσιά του και προχώρησα. Ως τη μέση πια, έβλεπα τον μπλε υδάτινο ορίζοντα μπροστά μου, δεν χόρταινα. Απίστευτη αίσθηση, χαλάρωση με άρωμα αρμύρας.
Ήμουν αμάθητος από την σειρά που έπρεπε να τηρήσω και δεν είχα ακόμα γιλέκο για να πάρω μαζί μου τα απαραίτητα. Έτσι άφησα μια κασετίνα με τεχνητά σε ένα μικρό αμμονησάκι που είχε δημιουργήσει η άμπωτη και πηγαινοερχόμουν με βραδύτητα να αλλάξω δολώματα. Φέρνοντας έξω σε γρήγορη ανάκτηση ένα μικρό πλανάκι 14 γραμμαρίων, είδα μια μεγάλη πράσινη σκιά να ζυγώνει πίσω του… – Μα δε φοβάται; Οι στιγμιαίες σκέψεις υποχώρησαν άμεσα καθώς ένα δίκιλο λαβράκι μπούκωσε λαίμαργα τον πλάνο και παραδόθηκε γρήγορα μετά από μια σύντομη μάχη.
Η χαρά ήταν ανείπωτη. Ευχαρίστησα τη θάλασσα για το ανέλπιστο δώρο της και συνάμα συνειδητοποίησα πόσα πλεονεκτήματα υπάρχουν σε αυτό το είδος ψαρέματος. Ακόμα κατάλαβα, έμμεσα αρχικά, ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι που, ανάλογα και τον άνθρωπο, ξεπερνά τα στενά όρια μιας ψαρευτικής τεχνικής. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι μόνο οι δύτες πάνε λίγο πιο βαθιά, αλλά με διαφορετικό τρόπο.
Τα waders
Τα waders είναι η ειδική φόρμα που πρέπει να φοράμε όταν μπαίνουμε μέσα στη θάλασσα. Ψηλή, ως το ύψος του στήθους, κατά προτίμηση φτιαγμένη από ελαφριά υλικά. Θα μας κρατήσει στεγνούς όλους τους μήνες που το νερό είναι κρύο, φορώντας μία αθλητική φόρμα ή ένα ισοθερμικό από μέσα. Υπάρχουν διάφορα υλικά κατασκευής και οι τιμές ποικίλουν. Για μένα το ζητούμενο είναι ένα. Να περπατάω όσο το δυνατόν άνετα μέσα στο υγρό στοιχείο χωρίς να προσθέτω επιπλέον δυσκολίες.
Επομένως θέλω χοντρή σόλα στις μπότες (για ασφάλεια-ευκολία) και ελαφρύ το υπόλοιπο υλικό. Το να νιώθουμε άνετα και ασφαλείς με αυτό που φοράμε είναι βασική προϋπόθεση για να απολαύσουμε το ψάρεμα.
Όσον αφορά τους μήνες όπου η θερμοκρασία του νερού είναι πάνω από 24 βαθμούς, συνήθως από μέσα Ιουνίου ως τέλη Σεπτεμβρίου, μπορούμε να κάνουμε wading με το μαγιουδάκι μας και ένα παλιό ζευγάρι αθλητικά παπούτσια (ή ειδικά παπούτσια). Η χοντρή σόλα μας προφυλάσσει από πέτρες, αχινούς, κοχύλια, δράκαινες και άλλα αιχμηρά αντικείμενα. Φέτος, που οι τσούχτρες ήρθαν πάλι στις ακτές μας, εφοδιάστηκα με ένα παντελόνι – κολάν, από αυτά που φορούν οι σέρφερς για να προστατέψουν τα πόδια τους. Πολύ πρακτικό και δροσερό για το καλοκαίρι.
Όσον αφορά το αισθητικό κομμάτι… περί ορέξεως.. όπως μπορεί κανείς! Εννοείται ότι αποφεύγουμε τις μεσημεριανές ώρες της ζέστης. Επιπλέον φοράμε πάντα ειδική μπλούζα αντηλιακής προστασίας, μαντήλι που προστατεύει το λαιμό και καπέλο!
Το γιλέκο – Η ασφάλεια
Το ψαρευτικό γιλέκο είναι αναπόσπαστο κομμάτι ευκολίας και ασφάλειας. Σε αυτό έχουμε τις κασετίνες με τα τεχνητά μας για άμεση και γρήγορη αλλαγή. Πένσα -κοφτάκι, παράμαλλα, την (μεγάλης διαμέτρου) απόχη κρεμασμένη, greep κλπ. Διαλέγουμε από αυτά που μέσα στο υλικό τους υπάρχει ενσωματωμένο σωσίβιο. Η ασφάλεια μας είναι πάνω απ όλα. Αν τύχει και χάσουμε τις αισθήσεις μας, αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα μας δώσει χρόνο να συνέλθουμε ή απλά να μην βουλιάξουμε.
Φυσικά και το wading κρύβει κινδύνους για όσους προσεγγίζουν τη θάλασσα απερίσκεπτα. Ας έχουμε πάντα κατά νου ότι δεν είμαστε ψάρια αλλά άνθρωποι, φτιαγμένοι να περπατάμε στη γη και να παίρνουμε οξυγόνο από τον αέρα.
Ποτέ δεν μπαίνουμε για wading νύχτα, μόνοι μας και ειδικά σε τόπους που δεν γνωρίζουμε. Όταν είμαστε κοντά σε κοίτη ποταμού, ακόμα και το γνωστό μπορεί να έχει γίνει άγνωστο μέσα σε ένα μήνα. Περπατάμε πάντα με προσοχή, ακόμη μεγαλύτερη σε θολά-άγνωστα νερά. Κάνουμε μικρά βήματα κι αν έχουμε και ένα ξύλο-ραβδί στα χέρια να παρακολουθούμε το βάθος σε απάτητα μέρη, ακόμα καλύτερα. Αν η στολή μας πάρει νερό βγαίνουμε αμέσως έξω. Αλλιώς θα γίνουμε ένα παραγεμισμένο βαρύ σακί και δεν θα μπορούμε καν να περπατήσουμε. Δεν μπαίνουμε μέσα σε βάθος πάνω από την κοιλιά μας.
Αποφεύγουμε τον κυματισμό και τα νερά που βαθαίνουν άμεσα (εκεί δεν έχει νόημα το wading). Βαδίζουμε πολύ προσεκτικά όταν έχουμε λασπώδη βυθό, προτιμούμε πάνω στα φύκια. Αν το πόδι μπαίνει πολύ βαθιά μες τη λάσπη, ας μην προχωρήσουμε άλλο. Η μπότα μπορεί να σφηνώσει και να βγαίνει το πόδι πρώτα. Καλύτερα λοιπόν να αποφεύγουμε και να προλαβαίνουμε δυσάρεστες καταστάσεις. Εννοείται ότι πάντα θα έχουμε στο αυτοκίνητό μας μια στεγνή αλλαξιά ρούχα ενώ το κινητό μας και τα κλειδιά μας είναι πάντα μαζί μας σε αδιάβροχη θήκη.
Η ρηχή παραλία
Όμως εκεί που το wading είναι μονόδρομος και δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα (προσωπική γνώμη) είναι οι ρηχές αμμουδερές (ή μεικτές με τραγάνα και φύκια) ακτογραμμές. Εκεί που τα ψάρια που θέλουμε βρίσκονται σε ακτίνα 100 -150 μέτρων, συνήθως στο πρώτο σοβαρό κατέβασμα. Συγχρόνως εμείς μπορούμε απροβλημάτιστα να εισχωρήσουμε πολλά μέτρα μέσα για να τα αναζητήσουμε.
Σε τέτοια μέρη βαδίζεις κόντρα στο νερό και χαίρεσαι. Αθλείσαι και περπατάς πλάγια, ατελείωτα, υγρά χιλιόμετρα, μες τη φύση. Εκεί ενώνεσαι πάλι με την αρχή όλων. Κι αν δεν ψάχνεις ουσιαστικά τα ψάρια, ίσως τότε κάτι βαθύτερο να αναζητάς μέσα σου. Αλλά τα ψάρια είναι η αφορμή, είναι η αρχή του ταξιδιού και γίνονται μέρος αυτού. Ο ιχθύς είναι βαρύ αρχετυπικό σύμβολο σε πολλές θρησκείες. Στον Χριστιανισμό συμβολίζει και τον ίδιο τον Χριστό.
Κάτω από την επιφάνεια του νερού δεν βλέπεις τι υπάρχει, ακριβώς όπως δεν βλέπεις στο βαθύ ασυνείδητο (C.G.Young). Επομένως η ρηχή παραλία, έχει μέσα της τόσες αλήθειες και ομορφιά που δύσκολα αντιλαμβάνεται νοητικά ο άνθρωπος. Όμως αισθάνεται και το σώμα δεν ξέρει να λέει ψέματα!
Όταν κάποτε έρθει η στιγμή και το μεγάλο ψάρι φανεί να ακολουθεί το τεχνητό σου και δεις με τα μάτια σου να πετάγεται ένας πίδακας νερού και το ψάρι να σαλτάρει αφηνιασμένο. Όταν η αδρεναλίνη σου χτυπήσει κόκκινα και η καρδιά σου πάλλεται ξέφρενα και δυνατά από την έξαψη. Τότε θα πεις χαλάλι σε όλους τους κόπους και τα έξοδα και σαν ηρεμήσεις… Τότε θα αισθανθείς πάλι μέρος του κύκλου της ζωής, ότι είσαι πλάσμα φτιαγμένο να περπατά στη φύση.
Κι όσο πιο πολύ είσαι δίπλα της, τόσο λιγότερο ρηχή θα καταλάβεις ότι είναι η παραλία και τόσο περισσότερο θα ζεις και θα αναπνέεις με όλο σου το σώμα!
Καλό Φθινόπωρο, με όμορφα ψαρέματα, σε ρηχά ή βαθιά νερά!