Καθώς η υπεραλίευση και η κλιματική κρίση στερεύουν τις θάλασσες, το δίλημμα φτάνει στο πιάτο μας: λιγότερα ψάρια ή περισσότερα ιχθυοτροφεία — και με ποιες συνέπειες;
Τα χαρακτηριστικά κυκλικά ίχνη των ιχθυοκλωβών είναι ορατά σε πολλές ελληνικές θάλασσες – από τον Σαρωνικό και τον Κορινθιακό έως τον Αμβρακικό.
Πίσω όμως από αυτή τη γνώριμη εικόνα εκτυλίσσεται μια σύνθετη πραγματικότητα, περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική, που παραμένει σε μεγάλο βαθμό αθέατη.
Το ερώτημα είναι κρίσιμο: αποτελεί η υδατοκαλλιέργεια βιώσιμη λύση για το μέλλον ή έναν προβληματικό κλάδο με υψηλό κόστος;
Η ελληνική υδατοκαλλιέργεια αφορά κυρίως την εκτροφή τσιπούρας και λαβρακίου, με μικρότερες ποσότητες άλλων μεσογειακών ειδών.
Σε ένα περιβάλλον υπεραλίευσης και κλιματικής κρίσης, ο ρόλος της προβάλλει ως στρατηγικός, όμως οι επιπτώσεις της αμφισβητούνται έντονα.
Περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν σοβαρά προβλήματα από τη λειτουργία πολλών μονάδων, κυρίως σε κλειστούς κόλπους με περιορισμένη ανανέωση υδάτων.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η γειτνίαση με λιβάδια ποσειδωνίας, κρίσιμα για τη βιοποικιλότητα και την αναπαραγωγή των ψαριών.
Καταγγέλλονται ελλιπείς μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ανεπαρκείς έλεγχοι και εγκαταλελειμμένες υποδομές όταν επιχειρήσεις πτωχεύουν.
Από την άλλη πλευρά, η Ελληνική Οργάνωση Παραγωγών Υδατοκαλλιέργειας υποστηρίζει ότι ο κλάδος λειτουργεί βάσει αυστηρού ευρωπαϊκού πλαισίου, με τακτικούς ελέγχους και περιορισμένη χωρική επιβάρυνση, η οποία – όπως τονίζει – εξαρτάται περισσότερο από τα ρεύματα και το βάθος παρά από την απόσταση από την ακτή.
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στους κορυφαίους παραγωγούς ιχθυοκαλλιέργειας στην ΕΕ και κατέχει την πρώτη θέση στα μεσογειακά είδη. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής εξάγεται, συμβάλλοντας σημαντικά στο εμπορικό ισοζύγιο.
Ωστόσο, η εικόνα αυτή σκιάζεται από διαχρονικά οικονομικά προβλήματα. Μεγάλες επιχειρήσεις έχουν καταρρεύσει ή επιβιώνουν με υψηλό δανεισμό και κρατικές ή ευρωπαϊκές ενισχύσεις, χωρίς σταθερή κερδοφορία.
Παράλληλα, τίθενται ζητήματα ποιότητας απασχόλησης, με καταγγελίες για χαμηλούς μισθούς, ελλιπή μέτρα ασφάλειας και εξάρτηση από φθηνό εργατικό δυναμικό.
Το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τις υδατοκαλλιέργειες παραμένει ημιτελές. Οι Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών (ΠΟΑΥ) προχωρούν με αργούς ρυθμούς, συναντώντας ισχυρές αντιδράσεις από τοπικές κοινωνίες που φοβούνται περιβαλλοντική υποβάθμιση και πλήγμα στον τουρισμό.
Την ίδια στιγμή, οι εκπρόσωποι του κλάδου προειδοποιούν ότι η καθυστέρηση ευνοεί τον διεθνή ανταγωνισμό, κυρίως από την Τουρκία, η οποία αυξάνει ραγδαία την παραγωγή της.
Πηγή: tanea.gr
Ακολουθήστε το boatfishing.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις θαλασσινές ειδήσεις για το σκάφος, το ψάρεμα και την κατάδυση από την Ελλάδα και τον κόσμο.