Βυθόμετρο: Ευαισθησία των sonar το Α και το Ω
Πολλοί φίλοι από όλη την Ελλάδα µε παίρνουν τηλέφωνο, και µεταξύ άλλων µε ρωτούν για την ρύθµιση της ευαισθησίας του βυθοµέτρου τους. Είναι πολύ λογικό κάποιος να θέλει να έχει σωστές ρυθµίσεις, ώστε να επιτύχει το επιθυµητό αποτέλεσµα, την ανεύρεση θηραµάτων.
Όµως, πολλές ρυθµίσεις του βυθοµέτρου δεν είναι στάνταρ. ∆εν υπάρχει δηλαδή «ρύθµισέ το και άφησέ το εκεί για πάντα». Η καλή γνώση της λειτουργίας του fishfinder, θα µας οδηγήσει στην σωστή παραµετροποίηση του οργάνου. Σε αυτό το τεύχος θα αναλύσουµε τη σηµασία της ρύθµισης «sensitivity» (ευαισθησία ) ή «gain» (απολαβή), όπως περιγράφεται από τον κάθε κατασκευαστή. Μιλάµε λοιπόν για την ικανότητα του sonar να «ακούει» ή να απορρίπτει τους στόχους, αρχίζοντας από τους πιο αδύνατους. Πρακτικά, όταν η ευαισθησία αυξάνεται η οθόνη µας «γεµίζει» και εµφανίζονται «παράσιτα», τα οποία πιθανόν θα είναι ρέµατα , σκουπίδια, πλαγκτόν, αιωρούµενα σωµατίδια κτλ. Στην ουσία, µε τη συγκεκριµένη ρύθµιση επιλέγουµε τι θέλουµε να «ακούσει» το βυθόµετρό µας, και µε τη σειρά του να µας το αποδώσει στην οθόνη. Εδώ στην Ελλάδα έχει επικρατήσει η συνήθεια να µειώνουµε αρκετά την ευαισθησία, ώστε να «καθαρίζει» η οθόνη µας. Όµως, µια καθαρή από µικρούς στόχους οθόνη, θα είχε άµεση επίπτωση και στους µεγάλους στόχους. Γενικός κανόνας δεν υπάρχει, η ρύθµιση αυτή µπορεί να επηρεαστεί και να αλλάξει από το µέρος, την ώρα, την εποχή, τα θηράµατα που αναζητούµε. Είναι µια λειτουργία που πρέπει πλήρως να κατανοήσουµε, µιας και πρόκειται για τη βασικότερη ρύθµιση κατά την προσωπική µου εκτίµηση, αφού εάν τη µειώσουµε αισθητά, είναι πιθανό να περνάµε πάνω από µεγάλα ψάρια και να εµφανίζονται αµυδρά έως καθόλου στην οθόνη! Πολλά βυθόµετρα, για να αποφύγουν αυτήν την κατάσταση, έχουν εκτός από την χειροκίνητη λειτουργία (manual mode) και την αυτόµατη λειτουργία (auto mode). Έτσι, αναλόγως τις επιστροφές του ηχητικού σήµατος, αναλαµβάνει το λογισµικό του fishfinder να ρυθµίσει αυτήν την παράµετρο, κάτι που συνιστώ ανεπιφύλακτα ειδικά στους νέους χρήστες βυθοµέτρων, µέχρι να αποκτήσουν την κατάλληλη εµπειρία.
Στην εικόνα 1 η οποία προέρχεται από το µοντέλο HDS της LOWRANCE, µπορούµε να δούµε πως αλλάζουν όλα στην εικόνα αλλάζοντας απλά και µόνο την ευαισθησία. Στην πρώτη εικόνα ο χειριστής έχει µειώσει αισθητά την συγκεκριµένη παράµετρο, και στην οθόνη µας εµφανίζεται ένας στόχος που µε βάση τα χρώµατα θυµίζει κοπάδι από µικρόψαρα. Αντίθετα, αυξάνοντας την ευαισθησία στην ίδια εικόνα (κάτω), θα διακρίνουµε πεντακάθαρα ένα σηµαντικό κοπάδι από µεγάλα µαγιάτικα, το οποίο ακολουθεί προς τα κάτω τον πλάνο που έχουµε ρίξει, και µετά, αφού έχει ικανοποιήσει την περιέργειά του, φεύγει αδιάφορο. Όπως διακρίνετε και εσείς, δεν έχει καµία σχέση η µια εικόνα µε την άλλη, παρόλο που στην ουσία είναι οι ίδιες, µε διαφορετική όµως ρύθµιση της ευαισθησίας.
Στην εικόνα 2, δανεισµένη από το βυθόµετρο της FURUNO GP-1870 (πάνω), ψαρεύουµε σε ένα βυθό πετρώδη µε έντονη παρουσία µικρόψαρων (ακόµα και µε έντονους χρωµατισµούς). Αυξάνοντας όµως την ευαισθησία (κάτω εικόνα), θα δούµε ότι στην οθόνη εµφανίζονται -εκτός από την έντονη παρουσία του ρέµατος- το πραγµατικό µέγεθος του κοπαδιού και τρεις µεγάλοι θηρευτές, κάτι που φαινόταν αµυδρά στην προηγούµενη εικόνα και µάλλον θα περνούσαν απαρατήρητα. Η συµβουλή µου προς όλους εσάς που ασχολείστε µε το ψάρεµα από το σκάφος και ποντάρετε στην βοήθεια του βυθοµέτρου σας, είναι µία: κατεβείτε και µια φορά στο γιαλό χωρίς ψαρευτικά εργαλεία, έτσι µε το καφεδάκι στο χέρι, αφιερώστε χρόνο στο να γνωρίσετε το βυθόµετρό σας και πειραµατιστείτε µε αυτό. Αλλάξτε ρυθµίσεις και παρατηρήστε τις διαφορές. Κατανοώντας το βυθόµετρο και τις λειτουργίες του θα µπορείτε να εκµεταλλευτείτε σε µεγάλο βαθµό τις δυνατότητές του, κάτι που θα βελτιώσει αισθητά τις ψαριές σας και θα ελαττώσει σηµαντικά τις άψαρες µέρες.
