«Χρυσό μύδι» εξαπλώνεται ραγδαία στον Αμαζόνιο
Μια νέα και ιδιαίτερα ανησυχητική οικολογική πρόκληση αναδύεται στον Αμαζόνιο, καθώς οι επιστήμονες καταγράφουν τη ραγδαία εξάπλωση του λεγόμενου «χρυσού μυδιού» (Limnoperna fortunei).
Το ξενικό αυτό δίθυρο, με καταγωγή από τη Νοτιοανατολική Ασία, εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη Νότια Αμερική το 1991 – πιθανότατα μέσω των υδάτων έρματος πλοίων – και έκτοτε έχει εξαπλωθεί σε πολλές λεκάνες απορροής της ηπείρου.
Η επιβεβαίωση της παρουσίας του στον ποταμό Τοκαντίνς, τον Οκτώβριο του 2023, σηματοδοτεί ουσιαστικά την είσοδό του στον ευρύτερο υδρολογικό πυρήνα του Αμαζονίου, αρκετά νωρίτερα από ό,τι είχαν προβλέψει οι ειδικοί.
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Actapesca, η εντυπωσιακή «επιτυχία» του είδους οφείλεται σε ορισμένα κρίσιμα βιολογικά χαρακτηριστικά:
–Ταχεία αναπαραγωγή: Παρά τον σχετικά σύντομο κύκλο ζωής του (2–3 έτη), φτάνει σε σεξουαλική ωριμότητα πολύ νωρίς.
–Ισχυρή προσκόλληση: Προσκολλάται με ιδιαίτερη δύναμη σε φυσικές και τεχνητές επιφάνειες, σχηματίζοντας πυκνές αποικίες.
–Υψηλή ικανότητα διασποράς: Μπορεί να εξαπλώνεται κατά μήκος των ποταμών με ρυθμό που φτάνει έως και τα 240 χιλιόμετρα τον χρόνο.
Ερευνητικές αποστολές που ολοκληρώθηκαν στα τέλη του 2025, σε συνδυασμό με βιβλιογραφική ανασκόπηση, έδειξαν ότι το χρυσό μύδι έχει ήδη εγκατασταθεί σε όλους τους δήμους που βρέχονται από τον ποταμό Τοκαντίνς.
Το είδος εντοπίστηκε προσκολλημένο όχι μόνο σε βράχους και ρίζες, αλλά και σε τσιμεντένιες κατασκευές, εγκαταλελειμμένο αλιευτικό εξοπλισμό και ακόμη και σε οικιακά αντικείμενα που βρίσκονταν στο νερό.
Παρότι φαίνεται ότι ορισμένα ιθαγενή είδη –όπως το σαλιγκάρι Vitta zebra– αρχίζουν να αξιοποιούν τις αποικίες του ως πηγή τροφής, οι επιστήμονες παραμένουν επιφυλακτικοί ως προς τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στο οικοσύστημα του πυθμένα και στη συνολική ισορροπία των ποτάμιων βιοκοινοτήτων.
Το μεγάλο ερώτημα πλέον αφορά την πιθανή εγκατάσταση του είδους στον κυρίως ποταμό Αμαζόνιο.
Εκεί, η εξάπλωσή του ενδέχεται να επιταχυνθεί ακόμη περισσότερο, όχι μόνο λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών του συστήματος, αλλά και εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Στις κοινότητες του Αμαζονίου, η μετακίνηση γίνεται σχεδόν αποκλειστικά μέσω υδάτινων οδών.
Σκάφη, δίχτυα και πλωτές κατασκευές λειτουργούν ως άθελοι «φορείς» του οργανισμού, διευκολύνοντας τον αποικισμό νέων περιοχών σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι, εφόσον το χρυσό μύδι εγκατασταθεί πλήρως σε ένα τόσο εκτεταμένο και ανοιχτό ποτάμιο σύστημα, δεν υπάρχει σήμερα αποτελεσματική μέθοδος πλήρους εξάλειψής του.
Η έμφαση, επομένως, μετατοπίζεται στην πρόληψη και στον περιορισμό της περαιτέρω εξάπλωσης, πριν οι επιπτώσεις γίνουν μη αναστρέψιμες.
Ακολουθήστε το boatfishing.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις θαλασσινές ειδήσεις για το σκάφος, το ψάρεμα και την κατάδυση από την Ελλάδα και τον κόσμο.
