Τρεις έφηβοι δημιούργησαν βιοδιασπώμενα δολώματα ψαρέματος από ζελατίνη: Πιάνουν ψάρια και διαλύονται σε δύο εβδομάδες
Τρεις μαθητές από την Αυστραλία ανέπτυξαν βιοδιασπώμενα δολώματα ψαρέματος από ζελατίνη, γλυκερίνη και νερό, κερδίζοντας εθνικό διαγωνισμό επιστήμης.
Τρεις μαθητές από το Ντάργουιν της βόρειας Αυστραλίας κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα βιοδιασπώμενο δόλωμα ψαρέματος χρησιμοποιώντας απλά υλικά, όπως ζελατίνη, γλυκερίνη και νερό. Το εγχείρημά τους, με την ονομασία BioLures, γεννήθηκε από την επιθυμία τους να περιορίσουν τη ρύπανση που προκαλούν τα συμβατικά πλαστικά τεχνητά δολώματα όταν χάνονται στη θάλασσα ή στα ποτάμια.
Τα μαλακά πλαστικά δολώματα χρησιμοποιούνται ευρέως στο ψάρεμα, όμως όταν εγκλωβίζονται σε βράχια ή κλαδιά παραμένουν στο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα, συμβάλλοντας στη συσσώρευση πλαστικών απορριμμάτων.
Η συνταγή των BioLures
Οι μαθητές χρησιμοποίησαν ζελατίνη για να δώσουν αντοχή στο δόλωμα, γλυκερίνη ώστε να αποκτήσει την απαραίτητη ελαστικότητα και νερό για την ανάμειξη των υλικών, προαιρετικά πρόσθεσαν χρωστικές για πιο φυσική εμφάνιση και ιχθυέλαιο ώστε να προσελκύουν ευκολότερα τα ψάρια. Το μείγμα θερμαινόταν και στη συνέχεια τοποθετούνταν με σύριγγα σε καλούπια, όπου παρέμενε δύο έως τρεις ώρες μέχρι να στερεοποιηθεί.
Οι μαθητές πειραματίστηκαν με διαφορετικές αναλογίες των υλικών, αξιολογώντας την ευκαμψία, τη σκληρότητα, την εμφάνιση και τη διάρκεια ζωής των δολωμάτων. Η καλύτερη σύνθεση αποδείχθηκε αυτή με πέντε μέρη ζελατίνης, τρία μέρη γλυκερίνης και δύο μέρη νερού. Ωστόσο, οι ίδιοι επισημαίνουν ότι οι δοκιμές έγιναν σε σχολικό επίπεδο και δεν αποτελούν πλήρη επιστημονική σύγκριση με τα εμπορικά πλαστικά δολώματα.
Οι δημιουργοί δοκίμασαν τα BioLures σε πραγματικές συνθήκες ψαρέματος και κατάφεραν να πιάσουν ψάρια, αποδεικνύοντας ότι η ιδέα μπορεί να λειτουργήσει στην πράξη. Παράλληλα, εκτιμούν ότι εάν ένα δόλωμα χαθεί στο νερό, αρχίζει να αποσυντίθεται και διαλύεται περίπου μέσα σε δύο εβδομάδες. Πρόκειται, ωστόσο, για εκτίμηση των ίδιων των μαθητών, καθώς δεν έχει επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητη επιστημονική έρευνα.
Η δεύτερη έκδοση έγινε πολύ πιο ανθεκτική και οι διακρίσεις
Η πρώτη έκδοση των BioLures είχε ένα σημαντικό μειονέκτημα, άντεχε μόλις δύο έως τέσσερις ρίψεις πριν σπάσει. Έτσι δημιουργήθηκε το BioLure 2.0, στο οποίο οι μαθητές πρόσθεσαν διαφορετικά φυσικά πηκτικά και σταθεροποιητικά, όπως αλεύρι ταπιόκας, άμυλο καλαμποκιού, άγαρ, ξανθανικό κόμμι και καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη (CMC). Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Το δόλωμα με αλεύρι ταπιόκας άντεξε 39 ρίψεις, έναντι μόλις πέντε της αρχικής έκδοσης.
Το άμυλο καλαμποκιού έφτασε τις 17 ρίψεις, ενώ τα υπόλοιπα υλικά είχαν χαμηλότερες επιδόσεις. Το πρόγραμμα BioLures απέσπασε δύο διακρίσεις στα Territory Young Scientists Awards, ενώ στη συνέχεια κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία Γεωργία, Αλιεία και Τρόφιμα των αυστραλιανών βραβείων ASTA i3 Awards. Με τη δεύτερη έκδοση του έργου, οι μαθητές συνεχίζουν να αναζητούν τη βέλτιστη ισορροπία ανάμεσα στην ανθεκτικότητα κατά το ψάρεμα και τη γρήγορη βιοδιάσπαση, φιλοδοξώντας να προσφέρουν μια πιο φιλική προς το περιβάλλον εναλλακτική λύση στα συμβατικά πλαστικά δολώματα.
Πηγή: www.gazzetta.gr
